Follow by Email

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Διαβατάρικα πουλιά τα χρόνια μου
Και η αξία τους  ανάλογα τη μέρα..
Μνήμες σπουργίτια που πετούν πάνω απ’ τη σφαίρα μου
Κι οι αναμνήσεις μια μαγεία πέρα ως πέρα.

Τα τρυφερά ενσταντανέ τρυπούν τη μνήμη
Μ’ ονόματα που χάραξαν πορεία αρνητική
Οι εποχές σκληρές ποτίσανε με φρίκη
Μια ισοπέδωση ζωής που μοιάζει ονειρική.

Ρολόγια που δουλέψανε ανάποδα κι αντρίκια
Ταξίδια στα πελάγη με ούριους ανέμους και βοριά
Βλέπω με κρατώντας την ψυχούλα μου αγκαλιά
Ψάχνοντας στα σκουπίδια μου να βρω παρηγοριά.

Στο άνυδρο και άγριο περιβάλλον που πετάω
Βρίσκω εμένα με την φτώχεια αγκαλιά
Τοπίο αφιλόξενο του κόσμου περπατάω
Οι αισθήσεις μου μπουχτίσανε και φέγγουνε αχνά.

Το σώμα μου ξεχείλωσε και κάλλη δεν μοιράζει
Την ομορφιά την χάρισα καθρέπτες να κουράζει
Τον Άδη τον εσμίλεψα πάνω στο μέτωπό μου
Οι επιλογές στο παρελθόν φόνευσαν το εγώ μου.

Θα ανοίξω τις φτερούγες μου να με προυπαντήσω
Ζέστη από τ’ αγκάλιασμα μπόλικη θα αντλήσω
Κάθε μου στραβοπάτημα με φλόγες  θα ραντίσω
Μ’ υπομονή το τέλος μου άξια να κερδίσω!