Follow by Email

Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017


                              ΤΟΥ ΜΠΕ’ΑΒ

Θα κολυμπήσω στων ονείρων σου τ’ απόνερα
Δίπλα απ’ τους φόβους σου θα σκίζω το νερό
Σαν θα βυθίζομαι θα κλάψω για τα όνειρα
Που η αγάπη δώρισε σε βάρβαρο καιρό.

Κάθε σου δάκρυ η ψυχή μου θα γκρεμίζει
Των στεναγμών σου θα ΄μαι εγώ παρηγοριά
Μέσα απ’ την θλίψη μιαν ελπίδα θα ανθίσει
Μπρος στους γκρεμούς σου θα΄μαι εγώ η απανεμιά.

Σαν έρχονται οι χαραυγές την σάρκα θα ξορκίζω
Να μην σου αντιστέκεται σε μάχες μυθικές
Μέσα στης φαντασίας σου τις άκρες θα ξεσκίζω
Αυτές που σε οδήγησαν σε λύσεις τραγικές.

Όλα τα θα του ονείρου σου μάζεψα σε καλάθι
Όσα η καρδιά σου πόθησε να στα προσφέρω εγώ
 Τα θέλω σου απομόνωσα μην τα τσιμπήσει αγκάθι  
Τον χρόνο που μας χάρισαν θα' χω για φυλαχτό.

Τις δρασκελιές  στον ουρανό έπαψα να μετράω
Ασπίδα για τους πόνους μας ψάχνω στον ουρανό
Στο βάραθρο που βρέθηκα σαν το φτερό πετάω
Έπονται τα μελλούμενα σε χρόνο αλλοτινό.

Νίνα Μαγ.

08/06/2017