Follow by Email

Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2013

Ρ.Κ.



Χαράματα αφουγκράζομαι ίχνη ζωής που εκπνέουν
Σκέψεις στέκουν ακίνητες και χρόνια  διαχέουν
Ξόρκια που ακυρώθηκαν στης φύσης τους χρησμούς
Μια ανάσα που βημάτισε χωρίς περιορισμούς.

Στην μήτρα παγιδεύτηκε από γεννησιμιού της
Του εφηβικού της του μυαλού, του ασυνείδητου της,
Με αμφίβολη χρυσόσκονη τους ουρανούς της στόλισε
Πνοές σε ανεμόμυλους σαν ηλιαχτίδα δώρισε.

Το ανδρείκελο την μοναξιά στα ζάρια την ξεπούλησε
Με κάθε αυγή τον ήλιο της αβέβαια αποκοίμησε
Βρόγχοι οι επιθυμίες της πνίξαν μια κατρακύλα
Σαν τον θεό  αντίκρυσε ένοιωσε ανατριχίλα.

Μαρτυρικά κατάντησε τις μέρες να μετράει
Της σάρκας της απανεμιά λάθος που ξεψυχάει
Πνοές σιγά που αραίωσαν μαζί με τα όνειρα της
Τις πεθυμιές της σταύρωσαν στα γκρίζα πια μυαλά της.

Τον θάνατο σου χαιρετώ και σεβασμό σου πέμπω
Το παρελθόν μας το κοινό με αγάπη θα θωπεύω
Τα πλούσια ενσταντανέ των τρυφερών μας χρόνων
Μές την καρδιά μου θησαυρός και βάλσαμο των πόνων.
     
11/03/2013 Νίνα Μαγ

1 σχόλιο: