Follow by Email

Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013

To Electra

                                                                 
                                   To Electra

                                            I DARE not ask a kiss,
                                            I dare not beg a smile,
                                            Lest having that, or this, ,
                                            I might grow proud the while.

                                             No, no, the utmost share
                                             Of my desire shall be
                                             Only to kiss that air
                                             That lately kissèd thee.

                                                      Robert Herrick. 1591–1674


Με τ’ ακροδάκτυλα του νου μ΄αγγίζεις
Οράματα απ’ το παρελθόν θερίζεις,
Το απαλό σου χάδι καταριέμαι
Λαχτάρα που πονά και την αρνιέμαι,
Μέσα στο άναρχο μυαλό μου
Στην μοναξιά για πάντα θα πλανιέμαι.
Αναρριγώ σαν τις μετέωρες στιγμές αναμασάω
Τρέμω σαν στο  κυνήγι υποθέσεων βουτάω.
Τα  ζοφερά γραφήματα ακολουθούν σκιές
Ζωγραφισμένα βήματα μ’ αισθήσεις μαγικές,
Στα άδυτα των ουρανών το βιος πλανάρω
Τον επιδέξιο χρόνο μου μέσα μου κριτικάρω,
Αληθινή μου ύπαρξη που τόσα σου χρωστάω
Φορώ αξιοπρέπεια κι αλλού αποζητάω
Το οξυγόνο που ποθώ κι εγωιστικά φυλάω.
Την αύρα σου σκιαγραφώ, στα ουράνια πετάω...
Στο νεκροκρέβατο μου θα είσαι μια σκιά
Μια ανάμνηση γλυκειά που αιώνια θα κρατάω..

 08/02/2013 Πέταχ Τίκβα

2 σχόλια:

  1. Τάλυ, τι θέλεις να σου πω τώρα, σχεδον σε καθε σειρά διαφορετικές εικόνες, πλάνα-σκηνικα αν θες με όρους κινηματογραφικούς.....σίγουρα ασπρόμαυρα....τα συναισθήματα πάντα έτσι είναι.... που τα διατρέχουν μια κεντρική σκέψη καλά φυλαγμένη στη ψυχή σου και απ' όλους εμας βέβαια.
    Αρα τεχνικά κρατάς το στυλ σου...."γυναικείο" βέβαια, κρυμμενη ρομαντική διάθεση με λεπτες εκφάνσεις, ακόμη καιτο νεκροκρέβατο το ισορροπεις με τι σκιά του, το ηρεμείς, το κάνεις αιώνια αγάπη.....
    Στην ουσία του ποιήματος, τα νοηματα....κλ.π. ωραία αλλά δεν κάνω σε αυτά κριτική...αυτονόητο γιατί: αν ειναι αληθινά τότε ειναι καθαρά προσωπικό σου θέμα, αν είναι μυθοπλασια τότε μπορω να σου πω πως τα εκφράζεις πολύ καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ξανά δεν έχω έμπνευση
    Να γράψω ένα στίχο
    Είναι όλα μαύρα γύρω μου
    Και βλέπω έναν τοίχο…

    Μαύρα τα βλέπω τα πουλιά
    Μαύρα και τα λουλούδια
    Μαύρα τα ρούχα που φορώ
    Πένθιμα τα τραγούδια…

    Είναι στιγμές που το μυαλό
    Κολλάει σε ένα πράγμα
    Κι εγώ άδικα περίμενα
    Να γίνει ένα θαύμα…

    ΑπάντησηΔιαγραφή