Follow by Email

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012

Memories




Οι μακρυνές οι μνήμες μου μπαούλο κουρσεμένο
Αντίξοες ανάμνησες σε πύργο στοιχειωμένο,
Αχνά κεριά οι μέρες μου τον ίσκιο μου τρομάζουν
Η λογική μου κι η καρδιά ποτέ τους δεν πλησιάζουν.

Πεζά αντηχούν οι λέξεις μου στο σύμπαν που πληγώνει
Μία νιφάδα η ανάσα μου στο δάσος σαν παγώνει
Κρύφτηκαν όλοι οι στεναγμοί στον λυτρωμό του χρόνου
Το βλέμμα μου απόστρεψα στον ερχομό του φθόνου.

Σε λαβωμένο εγωισμό τύλιξα δυο ειμαρμένες,
Κύκλωσα τις ευθείες μου τις χιλιοτσακισμένες
Καυμούς δεν ολοκλήρωσα, χορδές μαλαματένιες,
Ήττες μετρώ απέλπιδες συμβιβασμούς ντυμένες.

Κατάρες από μάγισσες και ριζικά θαμμένα
Την μοναξιά μου σκότωσαν  με ψέμματα χαμένα
Το τέλος μου με γήτεψε κι ακύρωσε το τώρα
Έζησα θάνατο βαρύ και μια ζωή όλο δώρα.

 Πέταχ Τίκβα, 05/11/2012