Follow by Email

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012





Ξέσκισα με τα χείλη μου κομμάτια απ’ την καρδιά σου
Ένωσα την ανάσα μου με τ’ αμαρτήματά σου
Ρίγησα κι αποτέλειωσα τα αναφιλητά σου
Μέσα μου τοποθέτησα τα φτερουγίσματά σου.

Ολόκληρη την ύπαρξη των δυο μας των σωμάτων
Θυσίασα για χάρη σου σε έναν Θ-ό φευγάτο,
Γεμάτο από έρωτα, σαν στάχτη σκορπισμένο
Κι εγώ πάνω στα σύννεφα πάντα σε περιμένω.

Όλα μας τα καμώματα ρομαντικά προσμένω
Πάνω σε άστρο ονειρικό με φώτα στολισμένο, 
Το βλέμμα σου για στέμμα μου θα έχω φορεμένο
Η αγκαλιά μου μια σπηλιά που σε κρατά κρυμμένο.

Απρόσμενος ο έρωτας και η αίσθησή του λάγνα
Τρελό το πάθος που ξερνώ σαν έρχονται τα βράδυα
Τον εαυτό ξεντύνομαι και ντύνομαι μιαν άλλη,
Αυτήν που ονειρεύτηκες προσφέρω στην αγκάλη!

Πέταχ τίκβα
12/06/2012