Follow by Email

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

 Έχω κρατήσει ένα κομμάτι απ’ την καρδιά σου
 Να το χαζεύω τις νυχτιές μου τις λευκές,
Τόχω τυλίξει με τα άστοχα όνειρά σου
Σε  περιτύλιγμα που μοιάζει με οχιές.

Όλα τα χρόνια που κρατούσες τα όνειρά μου
Μέσα σε χούφτες δυνατές κι ευγενικές,
Είχα πιστέψει πως σε βρήκα πρίγκηπά μου
Πως είμαστε ένα και τελειώσαν οι ψευτιές.

Κάθε που αυγή ξημέρωνε η μέρα
Μάτια με πρόσεχαν που ήταν φωτεινά,
Τα μπράτσα γύρω μου προστάτευαν Εμένα
Κι εγώ χανόμουνα σ’ αυτή την αγκαλιά.

Το παραμύθι της ζωής μας έχει σβήσει
Μαζί του άπλωσες για άλλη τα πανιά
Η πίκρα πια το βλέμμα έχει λυγίσει
Τα μπράτσα ψάχνω και την τόση λεβεντιά.

Μοιάζουν οι μοίρες των ανθρώπων σαν σκοτάδια,
Παφλάζουν τα όνειρα στην φέγγουσα νυχτιά
Μια ευτυχία ξένη τριγυρνάει τα βράδυα
Παλεύει τάχατες να βρει απανεμιά.

Πέταχ Τίκβα 03/05/2012